Interview: Laure Eve over De Graces

Interview: Laure Eve over De Graces 15 Reacties


Gisteren kreeg ik de onwijs toffe kans om de internationale schrijfster Laure Eve te interviewen. Haar boek The Graces is net verschenen, een young adult boek over magie, heksen, vriendschap en verraad. Ik reisde af naar het mooie Amsterdam en mocht een kwartiertje kletsen met deze intrigerende schrijfster.

Interview: Laure Eve over De Graces

Allereerst: gefeliciteerd met je boek! Ik vond het echt leuk en spannend om te lezen. Wat was voor jou de inspiratie om dit boek te schrijven?

Dankjewel! Een aantal mensen vergelijken het met The Craft, een film die uitkwam in de jaren ’90. Dat was zeker een inspiratie voor me. Ik heb de film gezien toen ik een tiener was en die heeft indruk op mij gemaakt. In de meeste boeken die over magie of heksen gaan, zijn er vaak personages die ontdekken dat ze een kracht hebben waar ze mee geboren zijn. Het leuke aan The Craft is dat je op geen enkele manier speciaal hoeft te zijn, je kan het gewoon leren. Zolang je de juiste toverspreuk of middelen hebt, kan je jezelf sterker maken, wie je ook bent. Dat heb ik altijd erg aantrekkelijk gevonden. Ik vind The Craft ook leuk omdat het lekker duister is. Het gaat over jezelf sterker maken om egoïstische redenen en ik denk dat iedereen dat kan begrijpen. Iedereen heeft problemen en dingen die ze graag zouden willen veranderen, dus de film speelt met het idee hoe ver je zou gaan en de consequenties die daarbij horen. Ik hou van duister, haha.

Wat was je favoriete deel om te schrijven?

Waarschijnlijk het einde. Ik wilde dat het groots zou worden, want tijdens het boek vraag je je af wat er allemaal gebeurt en wat er met River aan de hand is. Dat is een soort brandende vraag door het hele boek heen. Ik denk dat het dan fijn is om aan het einde een heleboel antwoorden te krijgen. Dat was heel leuk om te schrijven, omdat ik zoiets had van: Haha! *evil laugh*

Ben je al begonnen met het schrijven van het tweede deel?

Ja, ik heb net de eerste notities teruggekregen van mijn editors, dus ik ben nu bezig met de tweede versie. Het tweede boek zal geschreven worden vanuit het perspectief van Summer. Ik wilde een ander perspectief in het tweede boek om het wat anders te maken. Ik denk dat Summer een goede keuze is, omdat je dan het gevoel krijgt hoe het is om een van De Graces te zijn, en niet alleen de geromantiseerde kijk van River in boek 1.

Wat gaaf dat we straks vanuit het perspectief van Summer kunnen lezen! Komt er ook een derde deel?

Op dit moment niet. We zullen zien of de lezers meer willen, misschien dat ik dan nog meer schrijf. Maar op dit moment blijft het bij 2 boeken.

In het boek zijn er vier soorten Grace-heksen: water, vuur, lucht en aarde. Wat voor heks zou jij zijn?

Ik zou waarschijnlijk een type aardeheks zijn. Zij zijn de zintuiglijke heksen, ze houden  bijvoorbeeld van eten en van luisteren, ze gebruiken echt hun zintuigen. Ze houden van de aarde en van bomen en dat past ook bij mij. Ik denk ook dat ik heb gezegd dat ze geduldig zijn, maar dat past dan weer niet bij mij. Maar hé, je kan hier en daar de aspecten kiezen die wel bij je passen, toch?

Interview: Laure Eve over De Graces

Waar ben je zelf het meest bang voor?

Goede vraag, ik denk dat ik het meest bang ben om machteloos te zijn. Ik schrijf daar veel over, het wel of niet hebben van kracht. Machteloos zijn is vreselijk, het gevoel dat je iets niet kan stoppen of ergens iets tegen kan doen met alles wat er om je heen en in de wereld gebeurt.

Stel dat je boek verfilmd zou worden, welke acteurs zou je dan kiezen voor River en De Graces?

Oh, god. Daar had ik over na moeten denken, haha. Het probleem is dat de meeste bekende acteurs nu waarschijnlijk iets te oud zijn, dus waarschijnlijk nieuwe acteurs die de mensen nog niet kennen. Ik hou van Dakota en Elle Fanning, ik denk dat één van hen een goede Summer zou zijn. Fenrin moet iemand zijn die aantrekkelijk is, zo’n acteur die er geweldig uitziet op het scherm. River is moeilijk, want ik heb het zo geschreven dat je je gemakkelijk met haar kan identificeren en ik heb haar expres geen uiterlijke kenmerken gegeven. Zij zou dus werkelijk iedereen kunnen zijn, zolang ze maar dat laagje duisternis en gereserveerdheid heeft.

Wat is het raarste dat je ooit is overkomen als schrijfster?

Het raarste vind ik dat ik hier in een prachtige kamer ben en dat je wordt geïnterviewd en dat mensen met je willen praten over je boek. Ik denk dat iedere schrijver het gevoel heeft dat hij de boel oplicht, dat iemand ooit zal zeggen dat je geen echte schrijver bent. Ik denk niet dat er veel schrijvers zijn die zichzelf geweldig en getalenteerd vinden. Ik had laatst een fotoshoot voor een tijdschrift en dat was heel onwerkelijk, ik had het gevoel dat dat alleen voor beroemde mensen was. We zijn schrijvers, geen acteurs, we zijn niet gewend om onszelf te promoten als persoon. Het gaat bij ons allemaal om het boek. Als mensen met me willen praten en met me op de foto willen, heb ik zoiets van: ”Echt? Zo interessant ben ik niet.” Het is heel leuk, maar wel gek.

Aangezien ik naast een boekenblogger ook een reisblogger ben, ben ik ook geïnteresseerd in je favoriete vakantiebestemmingen. Welke bestemmingen zou je aanraden?

Cool! Mijn man en ik zijn allebei avontuurlijk maar we hebben het ook druk, dus we kunnen niet héél veel reizen. Gelukkig hebben we wel een paar bijzondere plekken kunnen bezoeken en er zijn twee plekken die me echt zijn bijgebleven. Een daarvan is Peru, we zijn gaan hiken naar Machu Picchu waarbij je ook te maken krijgt met grote hoogte. Dat was een unieke ervaring, vooral omdat de hoogte zoveel effect op je heeft. Dat was heel intens, maar Peru is prachtig. De andere bestemming is IJsland. Ook dat was heel anders dan ik ooit had meegemaakt. We waren er in de winter, het was koud en het sneeuwde, wat echt perfect was. Het landschap is zo bijzonder, het lijkt net alsof je op de maan loopt. Zulke vakanties zijn echt fascinerend, waarbij je afstand doet van je dagelijkse routine en dingen ervaart die je nog nooit hebt ervaren.

Krijg je er ook inspiratie van als je aan het reizen bent?

Niet direct, maar het zit natuurlijk wel allemaal in je hoofd, dus je neemt het wel mee. Vooral IJsland heeft vanwege de landschappen veel sprookjes en ook veel duistere boeken. Hun verhalen kunnen zo zijn dat er geen morele boodschap achterligt, maar dat er op het eind gewoon iemand doodgaat en dat dat het einde is.

Heel erg bedankt voor het beantwoorden van mijn vragen, ik vond het erg leuk om met je te praten! We hadden het er net nog over dat je het soms zo gek vond als mensen met je op de foto willen, maar vind je het erg om toch even samen op de foto te gaan?

Natuurlijk niet!

Interview: Laure Eve over De Graces

Dankjewel Best of YA en De Gouden Zebra voor deze geweldige kans! ♥

Volg je mij al op Bloglovin’, Instagram en Twitter?


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

15 gedachten over “Interview: Laure Eve over De Graces