Boekrecensie: Ghost Boy


IMG_20150811_112744‘Martin Pistorius vertelt in Ghost Boy hoe hij als kind het locked-in-syndroom beleefde. Op zijn twaalfde begon het met een geheimzinnige griep. Binnen anderhalf jaar zat hij in een rolstoel en kon hij niet meer communiceren. Hij zag en hoorde alles, maar niemand merkte het. Je ergste nachtmerrie wordt werkelijkheid. Artsen dachten dat Martin het cognitieve niveau had van een pasgeborene. Hij belandde in een verzorgingstehuis voor gehandicapten, waar hij steeds verder verwijderd raakte van de wereld. Na elf jaar ontdekte een therapeute dat Martin wel degelijk reageerde op prikkels. Zij schonk hem aandacht, bleef met hem praten, en hij ging communiceren met zijn ogen. Dankzij haar hoop bevrijdde hij zich na twaalf lange jaren uit zijn lichamelijke gevangenis.’ (www.bol.com)

Waargebeurde verhalen maken vaak meer indruk op mij dan fictieboeken. Dat is ergens ook wel logisch, in fictieboeken lijkt namelijk alles te kunnen gebeuren en bij een waargebeurd verhaal weet je dat het verhaal ook écht zo is gelopen. Ik wist dat ik dit boek wilde lezen toen ik een fragment van Martin Pistorius zag bij RTL Late Night. Zijn verhaal maakte indruk op me: hij had twaalf jaar vastgezeten in zijn lichaam en kreeg alles om zich heen bewust mee, terwijl iedereen hem behandelde als een kind. Het is vooral zo heftig omdat Martin gezond geboren is. Zijn ouders en omgeving zagen hem dus aftakelen.

Het was af en toe verwarrend in welke tijd het verhaal zich afspeelde. Er waren geen tijdsaanduidingen waardoor je zelf de gebeurtenissen in de goede volgorde moest plaatsen. Het was wel bijzonder om te lezen hoe Martin leerde te praten met zijn spraakcomputer. Hoe zijn ouders hem hierin steunen is mooi om te lezen. Ik was geschokt door het misbruik waar Martin mee te maken kreeg. Iedereen weet dat er erge dingen gebeuren in de wereld, maar ik vond dit wel heel ver gaan. Ik was er echt van ontdaan. Ik vind het dan ook knap hoe Martin dit weet te vertellen, want dat moet niet makkelijk zijn geweest, vooral omdat hij dus alles bewust meekreeg en moest vluchten in zijn verbeelding.

Ghost boy raakt je. Het gaat niet alleen om Martin met zijn locked-in-syndroom, maar ook om het effect ervan op zijn familie, zijn doorzettingsvermogen, zijn onzekerheid en eenzaamheid in de liefde (waardoor het op het einde extra leuk is om te lezen over hem en Joanna), en over de onvoorwaardelijke liefde tussen mensen. Het is geweldig dat Martin zijn stem heeft gevonden en dit kan delen met de wereld.

Beoordeling: ★★★☆☆

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.