Boekrecensie: Lockwood&Co #1 7 Reacties


IMG_20150929_101642”Het kleinste, meest ongeorganiseerde, maar zonder twijfel allerbeste bureau dat op geesten jaagt is Lockwood & Co. Medewerkers: de charismatische eigenaar Anthony Lockwood, boekenwurm George Cubbins en nieuwkomer Lucy Carlyle. De drie staan voor hun moeilijkste klus tot nu toe. Het beruchte landgoed Combe Carey Hall moet geestvrij worden gemaakt. Geen van de vorige geestenjagers is ooit teruggekeerd. Anthony, Lucy en George moeten al hun talenten inzetten om te strijden tegen de geest van de Schreeuwende Wenteltrap en… om in leven te blijven.” (www.bol.com)

Tijdens mijn bezoekje aan Maastricht bezocht ik boekhandel Dominicanen, die gevestigd is in een kerk. Wat een heerlijke winkel met een groot aanbod! Ik keek mijn ogen uit en kreeg twee boeken cadeau van mijn vriend (thank you <3): Lockwood&Co #1 en Waar het licht is. Ik begon met Lockwood&Co: het eerste deel heet De Schreeuwende Wenteltrap.

De Schreeuwende Wenteltrap is een mix tussen young adult en horror. De flaptekst over een groep tieners die op geesten jaagt sprak me al gelijk aan. Het verhaal wordt verteld vanuit Lucy, die na een aantal hopeloze sollicitaties wordt aangenomen door Lockwood. Ze wordt aangenomen en maakt deel uit van het team. George is al deel van het team, hij is één van mijn favoriete personages. Het gekibbel tussen Lucy en George is vermakelijk om te lezen en het boek bevat af en toe droge humor die ik kan waarderen.

In het begin heb je het gevoel dat er twee verhalen door elkaar heen lopen. Het team van Lockwood houdt zich eerst bezig met de moordenaar vinden van het geestmeisje Anna Ward, maar omdat ze bij een vorige missie een huis in rook lieten opgaan, worden hun klussen afgezegd en zitten ze ook nog eens met een torenhoge schuld. Er zit niets anders op: Lockwood&Co zal zijn deuren moeten gaan sluiten. Dan komt Fairfax in beeld: hij heeft een grote klus voor ze die ze binnen een paar dagen moeten oplossen. Klein probleempje: bij de vorige missie is er niemand levend naar buiten gekomen. Lockwood neemt de klus gelijk aan, volgens hem hebben ze geen keus.

Op dat moment draait alles om de nieuwe klus, ze moeten Combe Carey Hall geestvrij maken. Anna Ward verdwijnt naar de achtergrond. Ik had het gevoel dat er dus twee aparte verhalen waren, maar op een gegeven moment worden deze mooi door elkaar heen geweven. Dat had ik echt niet aan zien komen: geniaal! Dat vind ik zo heerlijk aan boeken, dat ze je helemaal kunnen verrassen. Dat heeft Lockwood&Co ook gedaan.

Het verhaal is goed uitgewerkt, maar soms kon ik niet zo lekker door het verhaal heen komen. De schrijfstijl bevat veel details en is af en toe wat langdradig, waardoor mijn gedachten soms afdwaalden. Pas toen de hoofdpersonen in het huis waren en de gevaarlijke klus moesten afhandelen, kon ik het boek echt niet meer wegleggen. Daarnaast waardeer ik het originele onderwerp, de droge humor en de goede uitwerking. Ik had vaak niet door dat de personages jonger waren dan ik, het lijkt net alsof ze gewoon volwassen zijn, maar dat kan ook komen door het taalgebruik.

Het einde van het eerste deel was veelbelovend en gaf alvast een voorproefje van het tweede deel. Het tweede deel is ook al uit in het Nederlands en die ga ik zeker lezen!

Beoordeling: ★★★★☆


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

7 gedachten over “Boekrecensie: Lockwood&Co #1